اگر فیلم‌ها و مستندهایی را که به صورت پراکنده و حاشیه‌ای به موضوع سالن‌های سینما و تعطیلی آن‌ها پرداخته‌اند کنار بگذاریم می‌توان گفت «روزی روزگاری سینما» تا امروز تنها مستندی‌ست که به صورت متمرکز به موضوع تأسیس و تعطیلی گسترده‌ی سینماها در ایران پرداخته است. این نوشته می‌کوشد پنجره‌ای بگشاید رو به تماشای مجدد این فیلم.